Yrða

grýta

sagnorð
1
þágufall
kasta (e-u) af afli
hann grýtti flöskunni í gangstéttina
2
þolfall
kasta grjóti (í e-n)
til forna voru sakamenn stundum grýttir til bana
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
grýti
grýtti
2.p.
grýtir
grýttir
3.p.
grýtir
grýtti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
grýti
grýtti
2.p.
grýtir
grýttir
3.p.
grýti
grýtti
Nh.
grýta
Sagnb.
grýtt
Lh. nt.
grýtandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
grýt
grýttu
grýtið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
grýtirðu
grýttirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
grýtirðu
grýttirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
grýttur
grýtt
grýtt
Þf.
grýttan
grýtta
grýtt
Þgf.
grýttum
grýttri
grýttu
Ef.
grýtts
grýttrar
grýtts