grunur
nafnorðkarlkyn
eitthvað sem maður heldur, án öruggrar vissu, óörugg vitneskja
grunur leikur á að <kveikt hafi verið í>
grunur vaknar um að <hann hafi ekið ölvaður>
hafa grun um að <eitthvað sé að>
liggja undir grun
það fellur á <hana> grunur
<mér> býður í grun að <hann hafi stolið peningunum>
<mig> rennir <þetta> í grun / <ég> renni <þetta> í grun
mig grunar þetta
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
grunsemdir
- grunsamlega
- , grunsamlegur
- , grunsemd
- , hugboð
- , grunsemdir
- , grunsemi
Orðasambönd
- bera byrði gruns til brautar
- láta ekki merkja grun á sér
- leita af sér allan grun
- leita af sér gruninn
- liggja undir grun
- það er ekki fyrir allan grun gert
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
grunur
grunurinn
Þf.
grun
gruninn
Þgf.
grun
gruninum
Ef.
gruns
grunsins