hálffullur
lýsingarorðhálf-fullur
sem er fylltur til hálfs
hún velti um koll hálffullu glasinu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálffullur
hálffull
hálffullt
Þf.
hálffullan
hálffulla
hálffullt
Þgf.
hálffullum
hálffullri
hálffullu
Ef.
hálffulls
hálffullrar
hálffulls
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálffullir
hálffullar
hálffull
Þf.
hálffulla
hálffullar
hálffull
Þgf.
hálffullum
hálffullum
hálffullum
Ef.
hálffullra
hálffullra
hálffullra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálffulli
hálffulla
hálffulla
Þf.
hálffulla
hálffullu
hálffulla
Þgf.
hálffulla
hálffullu
hálffulla
Ef.
hálffulla
hálffullu
hálffulla
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálffullu
hálffullu
hálffullu
Þf.
hálffullu
hálffullu
hálffullu
Þgf.
hálffullu
hálffullu
hálffullu
Ef.
hálffullu
hálffullu
hálffullu