Yrða

hófstilltur

lýsingarorðhóf-stilltur
sem gætir hófs, laus við öfgar
hann var hófstilltur í málflutningi sínum
Orðasvið og samstæður
prúðmennska
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hófstilltur
hófstillt
hófstillt
Þf.
hófstilltan
hófstillta
hófstillt
Þgf.
hófstilltum
hófstilltri
hófstilltu
Ef.
hófstillts
hófstilltrar
hófstillts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hófstilltari
hófstilltari
hófstilltara
Þf.
hófstilltari
hófstilltari
hófstilltara
Þgf.
hófstilltari
hófstilltari
hófstilltara
Ef.
hófstilltari
hófstilltari
hófstilltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hófstilltastur
hófstilltust
hófstilltast
Þf.
hófstilltastan
hófstilltasta
hófstilltast
Þgf.
hófstilltustum
hófstilltastri
hófstilltustu
Ef.
hófstilltasts
hófstilltastrar
hófstilltasts