Yrða

heilmargir

lýsingarorðheil-margir
nokkuð margir, allmargir
hún bjó í húsinu í heilmörg ár
það komu heilmargir gestir á málverkasýninguna
→ sjá: heilmargt lo
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
heilmargur
heilmörg
heilmargt
Þf.
heilmargan
heilmarga
heilmargt
Þgf.
heilmörgum
heilmargri
heilmörgu
Ef.
heilmargs
heilmargrar
heilmargs