helga · Yrða: íslensk orðabók

þolfall/þágufall

eyða starfskröftum sínum í (e-ð), verja lífi sínu, tímanum (til e-s)

helga sig <ritstörfum>

hann helgaði sig baráttunni fyrir réttindum blökkumanna

helga <líf sitt> <hjálparstarfi>

ég helga alla eftirmiðdaga æfingum á píanóið

þágufall/þolfall

taka (e-ð) fyrir sjálfan sig

helga sér <ákveðið sæti>

hann helgaði sér horn í garðinum fyrir rabarbarann

kisan er búin að helga sér besta stólinn í stofunni

þolfall/þágufall

tileinka (e-m) (e-ð), eigna (e-m) (e-ð)

kirkjan er helguð dýrlingi sjómanna

→ sjá: helgast sagnorð