Yrða

hella

sagnorð
1
þágufall
láta (e-ð) renna úr (íláti) á e-n stað
ég hellti vatni á gólfið
þau helltu bjórnum í glösin
hella <vökvanum> niður
lögreglan hellti niður ólöglegu áfengi
hella (þessu) niður
missa vökva niður
börnin eru alltaf að hella niður
hella í sig
drekka hratt
hún hellti í sig fjórum vínglösum
2
hella upp á
búa til kaffi
hefur einhver hellt upp á?
hella upp á <kaffi>
búa til kaffi
ég ætla að hella upp á kaffi
3
þágufall
hella sér yfir <hana>
skamma hana ákaft, láta í ljós mikla reiði við hana
mamma hellti sér yfir bankastjórann
hella úr skálum reiði sinnar
láta í ljós reiði sína, ausa út reiði sinni
→ sjá: hellast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
helli
hellti
2.p.
hellir
helltir
3.p.
hellir
hellti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
helli
hellti
2.p.
hellir
helltir
3.p.
helli
hellti
Nh.
hella
Sagnb.
hellt
Lh. nt.
hellandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hell
helltu
hellið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hellirðu
helltirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hellirðu
helltirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hellir
hellti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
helli
hellti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
helltur
hellt
hellt
Þf.
helltan
hellta
hellt
Þgf.
helltum
helltri
helltu
Ef.
hellts
helltrar
hellts