hella (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þágufall

láta (e-ð) renna úr (íláti) á e-n stað

ég hellti vatni á gólfið

þau helltu bjórnum í glösin

hella <vökvanum> niður

lögreglan hellti niður ólöglegu áfengi

hella (þessu) niður

missa vökva niður

börnin eru alltaf að hella niður

hella í sig

drekka hratt

hún hellti í sig fjórum vínglösum

hella upp á

búa til kaffi

hefur einhver hellt upp á?

hella upp á <kaffi>

búa til kaffi

ég ætla að hella upp á kaffi

þágufall

hella sér yfir <hana>

skamma hana ákaft, láta í ljós mikla reiði við hana

mamma hellti sér yfir bankastjórann

hella úr skálum reiði sinnar

láta í ljós reiði sína, ausa út reiði sinni

→ sjá: hellast sagnorð