Yrða

henta

sagnorð þágufall
vera hentugt, þægilegt (fyrir e-n), hæfa (e-m)
þetta starf hentaði honum ekki
bíllinn hentar fjölskyldunni ágætlega
létt föt henta vel í heitu veðri
það hentar <mér> að <búa hér>
það hentar mér betur að koma á morgun
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
henta
hentaði
önnur persóna
hentar
hentaðir
þriðja persóna
hentar
hentaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
henti
hentaði
önnur persóna
hentir
hentaðir
þriðja persóna
henti
hentaði
nafnháttur
henta
sagnbót
hentað
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hentar
hentaði
önnur persóna
hentar
hentaði
þriðja persóna
hentar
hentaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
henti
hentaði
önnur persóna
henti
hentaði
þriðja persóna
henti
hentaði