Yrða

hlífa

sagnorð þágufall
1
veita (e-m/e-u) vernd eða skjól
vinnusloppurinn hlífir fötunum
reynið að hlífa ykkur fyrir sterkri sól
2
vægja (e-m), þyrma (e-m)
hann hlífði börnunum við áhyggjum sínum
hlífðu mér við því að hlusta á þetta lag
hlífa sér ekki/hvergi
vera harður við sjálfan sig (í verkum)
→ sjá: hlífast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlífi
hlífði
önnur persóna
hlífir
hlífðir
þriðja persóna
hlífir
hlífði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hlífi
hlífði
önnur persóna
hlífir
hlífðir
þriðja persóna
hlífi
hlífði
nafnháttur
hlífa
sagnbót
hlíft
lýsingarháttur nútíðar
hlífandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hlíf
hlífðu
hlífið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlífirðu
hlífðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hlífirðu
hlífðirðu