hlífa
sagnorðþágufall
1
veita (e-m/e-u) vernd eða skjól
vinnusloppurinn hlífir fötunum
reynið að hlífa ykkur fyrir sterkri sól
2
vægja (e-m), þyrma (e-m)
hann hlífði börnunum við áhyggjum sínum
hlífðu mér við því að hlusta á þetta lag
hlífa sér ekki/hvergi
vera harður við sjálfan sig (í verkum)
→ sjá: hlífast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlífi
hlífði
2.p.
hlífir
hlífðir
3.p.
hlífir
hlífði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlífum
hlífðum
2.p.
hlífið
hlífðuð
3.p.
hlífa
hlífðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlífist
hlífðist
2.p.
hlífist
hlífðist
3.p.
hlífist
hlífðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlífumst
hlífðumst
2.p.
hlífist
hlífðust
3.p.
hlífast
hlífðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlífi
hlífði
2.p.
hlífir
hlífðir
3.p.
hlífi
hlífði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlífum
hlífðum
2.p.
hlífið
hlífðuð
3.p.
hlífi
hlífðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlífist
hlífðist
2.p.
hlífist
hlífðist
3.p.
hlífist
hlífðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hlífumst
hlífðumst
2.p.
hlífist
hlífðust
3.p.
hlífist
hlífðust
Nh.
hlífa
Sagnb.
hlíft
Lh. nt.
hlífandi
Nh.
hlífast
Sagnb.
hlífst
Lh. nt.
hlífandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hlíf
hlífðu
hlífið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlífirðu
hlífðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlífiði
hlífðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlífirðu
hlífðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlífiði
hlífðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlífistu
hlífðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hlífistu
hlífðistu