Yrða

hleypa

sagnorðþágufall
1
leyfa (e-m) að komast (eitthvert)
hún hleypti okkur inn í húsið
bíógestunum var hleypt út
2
láta (hest) hlaupa
hann hleypti hestinum
3
hleypa í sig hörku
herða sjálfan sig, gera sig harðan
hleypa í sig kjarki
sýna kjark, sýna dugnað
4
hleypa af
taka í gikkinn, skjóta af byssu
hún hleypti þremur skotum af byssunni
hann miðaði á hana byssunni en hleypti ekki af
5
hleypa til
sleppa hrútum til ánna til mökunar um fengitímann
6
hleypa upp <verðinu>
hækka verðið
það er eins og búðirnar hleypi verðinu upp vísvitandi
hleypa <fyrirtækinu> af stokkunum
koma því í gang, starta því
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hleypi
hleypti
2.p.
hleypir
hleyptir
3.p.
hleypir
hleypti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hleypi
hleypti
2.p.
hleypir
hleyptir
3.p.
hleypi
hleypti
Nh.
hleypa
Sagnb.
hleypt
Lh. nt.
hleypandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hleyp
hleyptu
hleypið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hleypirðu
hleyptirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hleypirðu
hleyptirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hleypir
hleypti
2.p.
hleypir
hleypti
3.p.
hleypir
hleypti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hleypi
hleypti
2.p.
hleypi
hleypti
3.p.
hleypi
hleypti
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hleypir
hleypti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hleypi
hleypti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hleyptur
hleypt
hleypt
Þf.
hleyptan
hleypta
hleypt
Þgf.
hleyptum
hleyptri
hleyptu
Ef.
hleypts
hleyptrar
hleypts