Yrða

hleypa

sagnorð þágufall
1
leyfa (e-m) að komast (eitthvert)
hún hleypti okkur inn í húsið
bíógestunum var hleypt út
2
láta (hest) hlaupa
hann hleypti hestinum
3
hleypa í sig hörku
herða sjálfan sig, gera sig harðan
hleypa í sig kjarki
sýna kjark, sýna dugnað
4
hleypa af
taka í gikkinn, skjóta af byssu
hún hleypti þremur skotum af byssunni
hann miðaði á hana byssunni en hleypti ekki af
5
hleypa til
sleppa hrútum til ánna til mökunar um fengitímann
6
hleypa upp <verðinu>
hækka verðið
það er eins og búðirnar hleypi verðinu upp vísvitandi
hleypa <fyrirtækinu> af stokkunum
koma því í gang, starta því
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hleypi
hleypti
önnur persóna
hleypir
hleyptir
þriðja persóna
hleypir
hleypti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hleypi
hleypti
önnur persóna
hleypir
hleyptir
þriðja persóna
hleypi
hleypti
nafnháttur
hleypa
sagnbót
hleypt
lýsingarháttur nútíðar
hleypandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hleyp
hleyptu
hleypið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hleypirðu
hleyptirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hleypirðu
hleyptirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hleypir
hleypti
önnur persóna
hleypir
hleypti
þriðja persóna
hleypir
hleypti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hleypi
hleypti
önnur persóna
hleypi
hleypti
þriðja persóna
hleypi
hleypti
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hleypir
hleypti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hleypi
hleypti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hleyptur
hleypt
hleypt
þolfall
hleyptan
hleypta
hleypt
þágufall
hleyptum
hleyptri
hleyptu
eignarfall
hleypts
hleyptrar
hleypts