hnoða
sagnorð
1
þolfall
velta (e-u) og þjappa milli handanna
hnoðið deigið vandlega
hún hnoðaði stóran snjóbolta
2
þágufall
böggla (e-u) saman í hnúsk
hann hnoðaði rúmteppinu saman
3
þágufall
hnoða saman <vísu>
yrkja óvandaða vísu
4
þolfall
slá á enda nagla til að fletja hann út í festingarskyni
→ sjá: hnoðast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnoða
hnoðaði
2.p.
hnoðar
hnoðaðir
3.p.
hnoðar
hnoðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnoðum
hnoðuðum
2.p.
hnoðið
hnoðuðuð
3.p.
hnoða
hnoðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnoðast
hnoðaðist
2.p.
hnoðast
hnoðaðist
3.p.
hnoðast
hnoðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnoðumst
hnoðuðumst
2.p.
hnoðist
hnoðuðust
3.p.
hnoðast
hnoðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnoði
hnoðaði
2.p.
hnoðir
hnoðaðir
3.p.
hnoði
hnoðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnoðum
hnoðuðum
2.p.
hnoðið
hnoðuðuð
3.p.
hnoði
hnoðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnoðist
hnoðaðist
2.p.
hnoðist
hnoðaðist
3.p.
hnoðist
hnoðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnoðumst
hnoðuðumst
2.p.
hnoðist
hnoðuðust
3.p.
hnoðist
hnoðuðust
Nh.
hnoða
Sagnb.
hnoðað
Lh. nt.
hnoðandi
Nh.
hnoðast
Sagnb.
hnoðast
Lh. nt.
hnoðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hnoða
hnoðaðu
hnoðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hnoðarðu
hnoðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hnoðiði
hnoðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hnoðirðu
hnoðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hnoðiði
hnoðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hnoðastu
hnoðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hnoðistu
hnoðaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hnoðaður
hnoðuð
hnoðað
Þf.
hnoðaðan
hnoðaða
hnoðað
Þgf.
hnoðuðum
hnoðaðri
hnoðuðu
Ef.
hnoðaðs
hnoðaðrar
hnoðaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hnoðaðir
hnoðaðar
hnoðuð
Þf.
hnoðaða
hnoðaðar
hnoðuð
Þgf.
hnoðuðum
hnoðuðum
hnoðuðum
Ef.
hnoðaðra
hnoðaðra
hnoðaðra