Yrða

hnoða

sagnorð
1
þolfall
velta (e-u) og þjappa milli handanna
hnoðið deigið vandlega
hún hnoðaði stóran snjóbolta
2
þágufall
böggla (e-u) saman í hnúsk
hann hnoðaði rúmteppinu saman
3
þágufall
hnoða saman <vísu>
yrkja óvandaða vísu
4
þolfall
slá á enda nagla til að fletja hann út í festingarskyni
→ sjá: hnoðast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hnoða
hnoðaði
önnur persóna
hnoðar
hnoðaðir
þriðja persóna
hnoðar
hnoðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hnoði
hnoðaði
önnur persóna
hnoðir
hnoðaðir
þriðja persóna
hnoði
hnoðaði
nafnháttur
hnoða
sagnbót
hnoðað
lýsingarháttur nútíðar
hnoðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hnoða
hnoðaðu
hnoðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hnoðarðu
hnoðaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hnoðirðu
hnoðaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hnoðaður
hnoðuð
hnoðað
þolfall
hnoðaðan
hnoðaða
hnoðað
þágufall
hnoðuðum
hnoðaðri
hnoðuðu
eignarfall
hnoðaðs
hnoðaðrar
hnoðaðs