Yrða

hnykkja

sagnorð
1
þágufall
kippa (e-u, einkum höfðinu) til
hún hnykkti höfðinu í áttina að honum
2
þágufall
<mér> hnykkir við
mér bregður
honum hnykkti við þegar hann kom inn í eldhúsið
3
hnykkja á <þessu>
ítreka þetta, minna á það
ég vil hnykkja á því að villur geta leynst í textanum
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hnykkja á orðunum
  • hnykkja til höfðinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hnykki
hnykkti
önnur persóna
hnykkir
hnykktir
þriðja persóna
hnykkir
hnykkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hnykki
hnykkti
önnur persóna
hnykkir
hnykktir
þriðja persóna
hnykki
hnykkti
nafnháttur
hnykkja
sagnbót
hnykkt
lýsingarháttur nútíðar
hnykkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hnykk
hnykktu
hnykkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hnykkirðu
hnykktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hnykkirðu
hnykktirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hnykkir
hnykkti
önnur persóna
hnykkir
hnykkti
þriðja persóna
hnykkir
hnykkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hnykki
hnykkti
önnur persóna
hnykki
hnykkti
þriðja persóna
hnykki
hnykkti