Yrða

hnykkja

sagnorð
1
þágufall
kippa (e-u, einkum höfðinu) til
hún hnykkti höfðinu í áttina að honum
2
þágufall
<mér> hnykkir við
mér bregður
honum hnykkti við þegar hann kom inn í eldhúsið
3
hnykkja á <þessu>
ítreka þetta, minna á það
ég vil hnykkja á því að villur geta leynst í textanum
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hnykkja á orðunum
  • hnykkja til höfðinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnykki
hnykkti
2.p.
hnykkir
hnykktir
3.p.
hnykkir
hnykkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnykki
hnykkti
2.p.
hnykkir
hnykktir
3.p.
hnykki
hnykkti
Nh.
hnykkja
Sagnb.
hnykkt
Lh. nt.
hnykkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hnykk
hnykktu
hnykkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hnykkirðu
hnykktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hnykkirðu
hnykktirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnykkir
hnykkti
2.p.
hnykkir
hnykkti
3.p.
hnykkir
hnykkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hnykki
hnykkti
2.p.
hnykki
hnykkti
3.p.
hnykki
hnykkti