Yrða

hráki

nafnorðkarlkyn
slím sem maður hefur hóstað eða spýtt út úr sér
hún skolaði munninn og spýtti hráka í skálina
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hráki
hrákinn
Þf.
hráka
hrákann
Þgf.
hráka
hrákanum
Ef.
hráka
hrákans