hræsni
nafnorðkvenkyn
það að þykjast vera betri eða göfugri en maður í raun er, t.d. með því að fordæma e-ð í fari annars sem maður gerir sjálfur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hræsni
hræsnin
Þf.
hræsni
hræsnina
Þgf.
hræsni
hræsninni
Ef.
hræsni
hræsninnar