Yrða

hringja

sagnorð
1
þágufall
láta bjöllu, klukku eða dyrabjöllu hljóma eða klingja
ég hringdi dyrabjöllunni tvisvar
2
nota símtæki til að komast í talsímasamband
hún hringdi í bróður sinn
hann hringdi á sjúkrahúsið
ég hringi aftur eftir nokkrar mínútur
3
gefa frá sér hringingu (um síma eða vekjaraklukku)
síminn hringdi hátt
kirkjuklukkurnar hringdu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
símhringing
hringing
Samstæður
Orðasambönd
  • hringja af
  • hringja inn
  • hringja staupum
  • hringja til tíða
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hringi
hringdi
2.p.
hringir
hringdir
3.p.
hringir
hringdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hringi
hringdi
2.p.
hringir
hringdir
3.p.
hringi
hringdi
Nh.
hringja
Sagnb.
hringt
Lh. nt.
hringjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hring
hringdu
hringið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hringirðu
hringdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hringirðu
hringdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hringdur
hringd
hringt
Þf.
hringdan
hringda
hringt
Þgf.
hringdum
hringdri
hringdu
Ef.
hringds
hringdrar
hringds