Yrða

hringja

sagnorð
1
þágufall
láta bjöllu, klukku eða dyrabjöllu hljóma eða klingja
ég hringdi dyrabjöllunni tvisvar
2
nota símtæki til að komast í talsímasamband
hún hringdi í bróður sinn
hann hringdi á sjúkrahúsið
ég hringi aftur eftir nokkrar mínútur
3
gefa frá sér hringingu (um síma eða vekjaraklukku)
síminn hringdi hátt
kirkjuklukkurnar hringdu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
símhringing
hringing
Samstæður
Orðasambönd
  • hringja af
  • hringja inn
  • hringja staupum
  • hringja til tíða
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hringi
hringdi
önnur persóna
hringir
hringdir
þriðja persóna
hringir
hringdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hringi
hringdi
önnur persóna
hringir
hringdir
þriðja persóna
hringi
hringdi
nafnháttur
hringja
sagnbót
hringt
lýsingarháttur nútíðar
hringjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hring
hringdu
hringið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hringirðu
hringdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hringirðu
hringdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hringdur
hringd
hringt
þolfall
hringdan
hringda
hringt
þágufall
hringdum
hringdri
hringdu
eignarfall
hringds
hringdrar
hringds