hughægt

lýsingarorðhug-hægt

<honum> verður hughægt

hann er ekki lengur órólegur

Frumstig

Et.Ft.

Karlkyn

Kvenkyn

Hvorugkyn

Nf.

—

—

hughægt

Þf.

—

—

hughægt

Þgf.

—

—

hughægu

Ef.

—

—

hughægs

Miðstig

Et.Ft.

Karlkyn

Kvenkyn

Hvorugkyn

Nf.

—

—

hughægara

Þf.

—

—

hughægara

Þgf.

—

—

hughægara

Ef.

—

—

hughægara