humátt
nafnorð kvenkyn
<koma> í humátt(ina) á eftir <honum>
fylgja honum eftir dálítið álengdar
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
humátt
humáttin
þolfall
humátt
humáttina
þágufall
humátt
humáttinni
eignarfall
humáttar
humáttarinnar
Orðalag það er frostlítið
Orðalag minni hluti
Orðalag minni spámenn
Orðalag vel á minnst
Orðalag láta í minni pokann
Orðalag <seðlaveskið> er lítið fyrirferðar
Orðalag minna <hana> á <þetta>
Orðalag það kveður <lítið> að <honum>
Orðalag þegar minnst varir
Orðalag þetta er ekki í minni orðabók
Orðalag <minna hann á þetta> í sífellu
Orðalag að minni hyggju <er þetta rangt>
Orðalag <það er lítið um mannaferðir> á hálendinu
Orðalag <hafa lítið> sér til viðurværis
Orðalag <símhringingin> raskar ró <minni>
Orðalag aldrei á minni lífsfæddri ævi
Orðalag <þetta er í lagi> af minni hálfu
Orðalag <það er lítið mál að ferðast> nú til dags
Orðalag ég á ekki/engin orð í eigu minni
Orðalag það fer <lítið> fyrir <vilja til sátta>