humma
sagnorð
segja hmmm, ræskja sig
hann hummaði og sagðist verða að fara bráðum
humma <þetta> fram af sér
forðast að gera e-ð, slá því á frest
ég hef lengi hummað það fram af mér að heimsækja þau
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
humma
hummaði
önnur persóna
hummar
hummaðir
þriðja persóna
hummar
hummaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hummum
hummuðum
önnur persóna
hummið
hummuðuð
þriðja persóna
humma
hummuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hummast
hummaðist
önnur persóna
hummast
hummaðist
þriðja persóna
hummast
hummaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hummumst
hummuðumst
önnur persóna
hummist
hummuðust
þriðja persóna
hummast
hummuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hummi
hummaði
önnur persóna
hummir
hummaðir
þriðja persóna
hummi
hummaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hummum
hummuðum
önnur persóna
hummið
hummuðuð
þriðja persóna
hummi
hummuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hummist
hummaðist
önnur persóna
hummist
hummaðist
þriðja persóna
hummist
hummaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hummumst
hummuðumst
önnur persóna
hummist
hummuðust
þriðja persóna
hummist
hummuðust
nafnháttur
humma
sagnbót
hummað
lýsingarháttur nútíðar
hummandi
nafnháttur
hummast
sagnbót
hummast
lýsingarháttur nútíðar
hummandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
humma
hummaðu
hummið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hummarðu
hummaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hummiði
hummuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hummirðu
hummaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hummiði
hummuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hummastu
hummaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hummistu
hummaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hummaður
hummuð
hummað
þolfall
hummaðan
hummaða
hummað
þágufall
hummuðum
hummaðri
hummuðu
eignarfall
hummaðs
hummaðrar
hummaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hummaðir
hummaðar
hummuð
þolfall
hummaða
hummaðar
hummuð
þágufall
hummuðum
hummuðum
hummuðum
eignarfall
hummaðra
hummaðra
hummaðra