humma
sagnorð
segja hmmm, ræskja sig
hann hummaði og sagðist verða að fara bráðum
humma <þetta> fram af sér
forðast að gera e-ð, slá því á frest
ég hef lengi hummað það fram af mér að heimsækja þau
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
humma
hummaði
2.p.
hummar
hummaðir
3.p.
hummar
hummaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hummum
hummuðum
2.p.
hummið
hummuðuð
3.p.
humma
hummuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hummast
hummaðist
2.p.
hummast
hummaðist
3.p.
hummast
hummaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hummumst
hummuðumst
2.p.
hummist
hummuðust
3.p.
hummast
hummuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hummi
hummaði
2.p.
hummir
hummaðir
3.p.
hummi
hummaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hummum
hummuðum
2.p.
hummið
hummuðuð
3.p.
hummi
hummuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hummist
hummaðist
2.p.
hummist
hummaðist
3.p.
hummist
hummaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hummumst
hummuðumst
2.p.
hummist
hummuðust
3.p.
hummist
hummuðust
Nh.
humma
Sagnb.
hummað
Lh. nt.
hummandi
Nh.
hummast
Sagnb.
hummast
Lh. nt.
hummandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
humma
hummaðu
hummið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hummarðu
hummaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hummiði
hummuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hummirðu
hummaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hummiði
hummuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hummastu
hummaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hummistu
hummaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hummaður
hummuð
hummað
Þf.
hummaðan
hummaða
hummað
Þgf.
hummuðum
hummaðri
hummuðu
Ef.
hummaðs
hummaðrar
hummaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hummaðir
hummaðar
hummuð
Þf.
hummaða
hummaðar
hummuð
Þgf.
hummuðum
hummuðum
hummuðum
Ef.
hummaðra
hummaðra
hummaðra