Yrða

hvína

sagnorð
1
gefa frá sér þyt eða vindhljóð
vindurinn hvín í trjákrónunum
það hvín í <vindinum>
það hvein í þakskegginu í rokinu
2
það hvín í <henni>
hún talar eða segir eitthvað hátt eða æst
→ sjá: hvínandi lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hann hvín um eyrun
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hvín
hvein
2.p.
hvín
hveinst
3.p.
hvín
hvein
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hvíni
hvini
2.p.
hvínir
hvinir
3.p.
hvíni
hvini
Nh.
hvína
Sagnb.
hvinið
Lh. nt.
hvínandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hvín
hvíndu
hvínið