hvína
sagnorð
1
gefa frá sér þyt eða vindhljóð
vindurinn hvín í trjákrónunum
það hvín í <vindinum>
það hvein í þakskegginu í rokinu
2
það hvín í <henni>
hún talar eða segir eitthvað hátt eða æst
→ sjá: hvínandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
- hann hvín um eyrun
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hvín
hvein
önnur persóna
hvín
hveinst
þriðja persóna
hvín
hvein
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hvínum
hvinum
önnur persóna
hvínið
hvinuð
þriðja persóna
hvína
hvinu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hvíni
hvini
önnur persóna
hvínir
hvinir
þriðja persóna
hvíni
hvini
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hvínum
hvinum
önnur persóna
hvínið
hvinuð
þriðja persóna
hvíni
hvinu
nafnháttur
hvína
sagnbót
hvinið
lýsingarháttur nútíðar
hvínandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hvín
hvíndu
hvínið