Yrða

innrænn

lýsingarorðinn-rænn
1
sem á sér stað innvortis, hið innra
2
jarðfræði
sem á sér uppruna í iðrum jarðar
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
innrænn
innræn
innrænt
Þf.
innrænan
innræna
innrænt
Þgf.
innrænum
innrænni
innrænu
Ef.
innræns
innrænnar
innræns
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
innrænni
innrænni
innrænna
Þf.
innrænni
innrænni
innrænna
Þgf.
innrænni
innrænni
innrænna
Ef.
innrænni
innrænni
innrænna
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
innrænastur
innrænust
innrænast
Þf.
innrænastan
innrænasta
innrænast
Þgf.
innrænustum
innrænastri
innrænustu
Ef.
innrænasts
innrænastrar
innrænasts