jafnvægi
nafnorðhvorugkynjafn-vægi
1
stöðugt ástand, þar sem andstæð öfl hemja hvort annað
það var jafnvægi í framboði og eftirspurn
það var erfitt að halda jafnvægi í hálkunni
hann missti jafnvægið og datt
2
stöðugt hugarástand þar sem ekki eru miklar tilfinningasveiflur
koma <honum> úr jafnvægi
setja <hana> úr jafnvægi
vera í jafnvægi
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
jafnvægi
jafnvægið
Þf.
jafnvægi
jafnvægið
Þgf.
jafnvægi
jafnvæginu
Ef.
jafnvægis
jafnvægisins