Yrða

kóngur

nafnorðkarlkyn
1
æðsti valdsmaður ríkis, oftast í arfgengu embætti
2
mannsspil; maður í skáktafli
3
sá sem hefur unnið afrek, verið áberandi á e-u sviði
hann er kóngur popptónlistar
4
einkum í samsetningum
sá eða sú sem á mikið af einhverju, hefur mikil umsvif
fjármálakóngur
kveðja hvorki kóng né prest
fara burt án þess að kveðja eða láta nokkurn vita
spyrja hvorki kóng né prest
spyrja engan um leyfi
hún tók sér mat af borðinu án þess að spyrja kóng né prest
Orðasvið og samstæður
tign
yfirstétt
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kóngur
kóngurinn
Þf.
kóng
kónginn
Þgf.
kóngi
kónginum
Ef.
kóngs
kóngsins