Yrða

kúga

sagnorð þolfall
beita (e-n) kúgun, undiroka (e-n) með valdi
hann var harður yfirmaður sem kúgaði verkafólkið til hlýðni
hún lætur forstjórann ekki kúga sig
→ sjá: kúgaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kúga
kúgaði
önnur persóna
kúgar
kúgaðir
þriðja persóna
kúgar
kúgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kúgi
kúgaði
önnur persóna
kúgir
kúgaðir
þriðja persóna
kúgi
kúgaði
nafnháttur
kúga
sagnbót
kúgað
lýsingarháttur nútíðar
kúgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kúga
kúgaðu
kúgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kúgarðu
kúgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kúgirðu
kúgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kúgaður
kúguð
kúgað
þolfall
kúgaðan
kúgaða
kúgað
þágufall
kúguðum
kúgaðri
kúguðu
eignarfall
kúgaðs
kúgaðrar
kúgaðs