Yrða

kúga

sagnorðþolfall
beita (e-n) kúgun, undiroka (e-n) með valdi
hann var harður yfirmaður sem kúgaði verkafólkið til hlýðni
hún lætur forstjórann ekki kúga sig
→ sjá: kúgaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kúga
kúgaði
2.p.
kúgar
kúgaðir
3.p.
kúgar
kúgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kúgi
kúgaði
2.p.
kúgir
kúgaðir
3.p.
kúgi
kúgaði
Nh.
kúga
Sagnb.
kúgað
Lh. nt.
kúgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kúga
kúgaðu
kúgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kúgarðu
kúgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kúgirðu
kúgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kúgaður
kúguð
kúgað
Þf.
kúgaðan
kúgaða
kúgað
Þgf.
kúguðum
kúgaðri
kúguðu
Ef.
kúgaðs
kúgaðrar
kúgaðs