Yrða

kúnst

nafnorðkvenkyn
1
þraut, færni og kunnátta
það er kúnst að <finna góð veitingahús>
2
einkum í fleirtölu
uppátæki
hún kenndi hundinum ýmsar kúnstir
<þetta er matreitt> eftir kúnstarinnar reglum
samkvæmt föstum og nákvæmum aðferðum
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kúnst
kúnstin
Þf.
kúnst
kúnstina
Þgf.
kúnst
kúnstinni
Ef.
kúnstar
kúnstarinnar