Yrða

kaf

nafnorð hvorugkyn
það sem er undir yfirborðinu, djúp
fara/sökkva á kaf
vera í kafi
þeir kepptu um hvor gæti verið lengur í kafi
<rústirnar> eru á kafi í <sandi>
hún stóð með fæturna á kafi í pollinum
vera á kafi í <vinnu>
vera mjög upptekinn <við vinnu>
vera í miðju kafi að <elda>
vera upptekinn við <að elda>
<hætta upptalningunni> í miðju kafi
<hætta upptalingunni> í miðju verki
<þetta> kemur upp úr kafinu
<þetta> kemur í ljós eftir athugun (oft frekar óvænt)
það kom upp úr kafinu að hann hafði lengi þegið mútur
<fara að syngja> upp úr miðju kafi
... allt í einu, án fyrirvara
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
kaf
  • hyldýpiskaf
  • , órakaf
  • , rogakaf
  • , sandkafinn
Samstæður
Orðasambönd
  • allt ætlar í kaf að keyra
  • á blásvarta kaf
  • á bólandi kaf
  • á kaf
  • á kafi
  • á kolgræna kaf
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
kaf
kafið
þolfall
kaf
kafið
þágufall
kafi
kafinu
eignarfall
kafs
kafsins