kannast
sagnorðmiðmynd
1
kannast við <hana>
þekkja hana lítið eitt
hún kannast við hann frá því í skóla
ég kannast vel við þessa tilfinningu
2
kannast við sig
þekkja hvar maður er staddur
við könnuðumst ekkert við okkur í þessu hverfi
3
kannast við <þetta>
muna eftir þessu, vita til að þetta hafi gerst
hún kannast ekki við að hafa sagt þetta
kannastu við að hafa tekið blýant sem lá hér?
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kanna
kannaði
2.p.
kannar
kannaðir
3.p.
kannar
kannaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
könnum
könnuðum
2.p.
kannið
könnuðuð
3.p.
kanna
könnuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
kannast
kannaðist
2.p.
kannast
kannaðist
3.p.
kannast
kannaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
könnumst
könnuðumst
2.p.
kannist
könnuðust
3.p.
kannast
könnuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kanni
kannaði
2.p.
kannir
kannaðir
3.p.
kanni
kannaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
könnum
könnuðum
2.p.
kannið
könnuðuð
3.p.
kanni
könnuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
kannist
kannaðist
2.p.
kannist
kannaðist
3.p.
kannist
kannaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
könnumst
könnuðumst
2.p.
kannist
könnuðust
3.p.
kannist
könnuðust
Nh.
kanna
Sagnb.
kannað
Lh. nt.
kannandi
Nh.
kannast
Sagnb.
kannast
Lh. nt.
kannandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kanna
kannaðu
kannið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kannarðu
kannaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kanniði
könnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kannirðu
kannaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kanniði
könnuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kannastu
kannaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kannistu
kannaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kannaður
könnuð
kannað
Þf.
kannaðan
kannaða
kannað
Þgf.
könnuðum
kannaðri
könnuðu
Ef.
kannaðs
kannaðrar
kannaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kannaðir
kannaðar
könnuð
Þf.
kannaða
kannaðar
könnuð
Þgf.
könnuðum
könnuðum
könnuðum
Ef.
kannaðra
kannaðra
kannaðra