Yrða

kenning

nafnorðkvenkynkenn-ing
staðhæfing sem sett er fram til að útskýra e-ð (oftast fræðilegt eða vísindalegt)
setja fram kenningu um <þenslu alheimsins>
láta sér <þetta> að kenningu verða
læra af mistökunum
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kenning
kenningin
Þf.
kenningu
kenninguna
Þgf.
kenningu
kenningunni
Ef.
kenningar
kenningarinnar