Yrða

klemma

sagnorð þolfall
1
festa (e-ð) á milli e-s með spennukrafti
lokið er klemmt á krukkuna
hann klemmdi gardínuna fasta í glugganum
klemma saman augun
2
festa (e-ð / sig) milli tveggja hluta þannig að það valdi meiðslum
hún klemmdi sig á gataranum
→ sjá: klemmast sagnorð, klemmdur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klemmi
klemmdi
önnur persóna
klemmir
klemmdir
þriðja persóna
klemmir
klemmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klemmi
klemmdi
önnur persóna
klemmir
klemmdir
þriðja persóna
klemmi
klemmdi
nafnháttur
klemma
sagnbót
klemmt
lýsingarháttur nútíðar
klemmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
klemm
klemmdu
klemmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klemmirðu
klemmdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klemmirðu
klemmdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
klemmdur
klemmd
klemmt
þolfall
klemmdan
klemmda
klemmt
þágufall
klemmdum
klemmdri
klemmdu
eignarfall
klemmds
klemmdrar
klemmds