Yrða

klemma

sagnorðþolfall
1
festa (e-ð) á milli e-s með spennukrafti
lokið er klemmt á krukkuna
hann klemmdi gardínuna fasta í glugganum
klemma saman augun
2
festa (e-ð / sig) milli tveggja hluta þannig að það valdi meiðslum
hún klemmdi sig á gataranum
→ sjá: klemmast so, klemmdur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
klemmi
klemmdi
2.p.
klemmir
klemmdir
3.p.
klemmir
klemmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
klemmi
klemmdi
2.p.
klemmir
klemmdir
3.p.
klemmi
klemmdi
Nh.
klemma
Sagnb.
klemmt
Lh. nt.
klemmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
klemm
klemmdu
klemmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klemmirðu
klemmdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klemmirðu
klemmdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
klemmdur
klemmd
klemmt
Þf.
klemmdan
klemmda
klemmt
Þgf.
klemmdum
klemmdri
klemmdu
Ef.
klemmds
klemmdrar
klemmds