Yrða

krækja

sagnorð
1
næla í (e-ð), festa e-u (í e-ð) (með krók)
geturðu krækt aftur glugganum?
hann krækti tveimur fingrum í plastpokann
þau kræktu saman handleggjunum
2
komast yfir (e-ð), næla sér í (e-ð)
krækja (sér) í <eintak af bókinni>
ég er búin að krækja mér í leiðindakvef
honum tókst að krækja í tvo miða á tónleikana
3
festa eða loka e-u með krók eða krækju
hún krækti peysunni að sér
4
taka á sig krók
áin krækir framhjá hæðunum
krækja fyrir <klettabeltið>
→ sjá: krækjast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kræki
krækti
2.p.
krækir
kræktir
3.p.
krækir
krækti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kræki
krækti
2.p.
krækir
kræktir
3.p.
kræki
krækti
Nh.
krækja
Sagnb.
krækt
Lh. nt.
krækjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kræk
kræktu
krækið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
krækirðu
kræktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
krækirðu
kræktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kræktur
krækt
krækt
Þf.
kræktan
krækta
krækt
Þgf.
kræktum
kræktri
kræktu
Ef.
krækts
kræktrar
krækts