Yrða

krækja

sagnorð
1
næla í (e-ð), festa e-u (í e-ð) (með krók)
geturðu krækt aftur glugganum?
hann krækti tveimur fingrum í plastpokann
þau kræktu saman handleggjunum
2
komast yfir (e-ð), næla sér í (e-ð)
krækja (sér) í <eintak af bókinni>
ég er búin að krækja mér í leiðindakvef
honum tókst að krækja í tvo miða á tónleikana
3
festa eða loka e-u með krók eða krækju
hún krækti peysunni að sér
4
taka á sig krók
áin krækir framhjá hæðunum
krækja fyrir <klettabeltið>
→ sjá: krækjast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kræki
krækti
önnur persóna
krækir
kræktir
þriðja persóna
krækir
krækti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kræki
krækti
önnur persóna
krækir
kræktir
þriðja persóna
kræki
krækti
nafnháttur
krækja
sagnbót
krækt
lýsingarháttur nútíðar
krækjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kræk
kræktu
krækið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
krækirðu
kræktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
krækirðu
kræktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kræktur
krækt
krækt
þolfall
kræktan
krækta
krækt
þágufall
kræktum
kræktri
kræktu
eignarfall
krækts
kræktrar
krækts