kvika
nafnorðkvenkyn
1
skinnlaust hold (t.d. undir nöglum manna og hófum hesta)
2
öldugangur
það var mikil kvika og ekki sjófært
3
jarðfræði
glóheit blanda af bráðnu bergi og gasi sem myndast í iðrum jarðar, bergkvika, magma
4
ókyrrð í lofti (enska: turbulence)
<þetta> kemur við kvikuna í <honum>
þetta snertir auman blett hjá honum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kvika
kvikan
Þf.
kviku
kvikuna
Þgf.
kviku
kvikunni
Ef.
kviku
kvikunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
kvikur
kvikurnar
Þf.
kvikur
kvikurnar
Þgf.
kvikum
kvikunum
Ef.
kviknakvika
kviknannakvikanna