Yrða

kyngja

sagnorð
1
þágufall
renna (e-u) niður í maga, gleypa (e-ð)
hún kyngdi munnbitanum
2
þágufall
halda aftur af (e-u), hafa hemil á (e-u)
hann varð að kyngja stolti sínu
3
þágufall
sætta sig við (e-ð) með tregðu
það var erfitt að kyngja því að þau væru hætt saman
4
þágufall/það
snjónum kyngir niður
það snjóar mikið
það kyngir niður snjó
það snjóar mikið
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
kynging
Samstæður
Orðasambönd
  • hann kyngir niður snjó
  • snjónum kyngir niður
  • það kyngir niður snjó
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kyngi
kyngdi
önnur persóna
kyngir
kyngdir
þriðja persóna
kyngir
kyngdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kyngi
kyngdi
önnur persóna
kyngir
kyngdir
þriðja persóna
kyngi
kyngdi
nafnháttur
kyngja
sagnbót
kyngt
lýsingarháttur nútíðar
kyngjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kyng
kyngdu
kyngið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kyngirðu
kyngdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kyngirðu
kyngdirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kyngir
kyngdi
önnur persóna
kyngir
kyngdi
þriðja persóna
kyngir
kyngdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kyngi
kyngdi
önnur persóna
kyngi
kyngdi
þriðja persóna
kyngi
kyngdi
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
kyngir
kyngdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
kyngi
kyngdi