Yrða

kyngja

sagnorð
1
þágufall
renna (e-u) niður í maga, gleypa (e-ð)
hún kyngdi munnbitanum
2
þágufall
halda aftur af (e-u), hafa hemil á (e-u)
hann varð að kyngja stolti sínu
3
þágufall
sætta sig við (e-ð) með tregðu
það var erfitt að kyngja því að þau væru hætt saman
4
þágufall/það
snjónum kyngir niður
það snjóar mikið
það kyngir niður snjó
það snjóar mikið
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
kynging
Samstæður
Orðasambönd
  • hann kyngir niður snjó
  • snjónum kyngir niður
  • það kyngir niður snjó
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kyngi
kyngdi
2.p.
kyngir
kyngdir
3.p.
kyngir
kyngdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kyngi
kyngdi
2.p.
kyngir
kyngdir
3.p.
kyngi
kyngdi
Nh.
kyngja
Sagnb.
kyngt
Lh. nt.
kyngjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kyng
kyngdu
kyngið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kyngirðu
kyngdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kyngirðu
kyngdirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kyngir
kyngdi
2.p.
kyngir
kyngdi
3.p.
kyngir
kyngdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kyngi
kyngdi
2.p.
kyngi
kyngdi
3.p.
kyngi
kyngdi
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
kyngir
kyngdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
kyngi
kyngdi