kynnir
nafnorðkarlkyn
sá eða sú sem kynnir, t.d. dagskráratriði á samkomu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kynnir
kynnirinn
Þf.
kynni
kynninn
Þgf.
kynni
kynninum
Ef.
kynnis
kynnisins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
kynnar
kynnarnir
Þf.
kynna
kynnana
Þgf.
kynnum
kynnunum
Ef.
kynna
kynnanna