lægja · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

gera (e-ð) rólegra, draga úr (e-u)

ég reyndi að lægja æsing hennar

lægja rostann í <honum>

minnka í honum hrokann, láta hann hafa það

þolfall

verða hægari (vindur, sjór)

storminn lægði með kvöldinu

það lægir

við lögðum af stað þegar það fór að lægja

öldur(nar) lægir

æsingur og ákafi minnkar

hann ætlar að skrifa blaðagrein þegar öldur fer að lægja