Yrða

lægja

sagnorð
1
þolfall
gera (e-ð) rólegra, draga úr (e-u)
ég reyndi að lægja æsing hennar
lægja rostann í <honum>
minnka í honum hrokann, láta hann hafa það
2
þolfall
verða hægari (vindur, sjór)
storminn lægði með kvöldinu
það lægir
við lögðum af stað þegar það fór að lægja
öldur(nar) lægir
æsingur og ákafi minnkar
hann ætlar að skrifa blaðagrein þegar öldur fer að lægja
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lægi
lægði
2.p.
lægir
lægðir
3.p.
lægir
lægði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lægi
lægði
2.p.
lægir
lægðir
3.p.
lægi
lægði
Nh.
lægja
Sagnb.
lægt
Lh. nt.
lægjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
læg
lægðu
lægið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lægirðu
lægðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lægirðu
lægðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lægir
lægði
2.p.
lægir
lægði
3.p.
lægir
lægði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lægi
lægði
2.p.
lægi
lægði
3.p.
lægi
lægði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lægður
lægð
lægt
Þf.
lægðan
lægða
lægt
Þgf.
lægðum
lægðri
lægðu
Ef.
lægðs
lægðrar
lægðs