land
nafnorðhvorugkyn
1
þurrlendi jarðar
ganga/stíga á land
vera í landi
sjómaðurinn var í landi um helgina
nema land
rækta landið
2
þjóðland, ríki
vísa <honum> úr landi
<þessu er þannig háttað> hér á landi
<komast> inn í landið
<það er gott veður> um allt land
<það hagar þannig til> þar í landi
3
landareign, jörð
draga í land
hætta við
draga <hana> að landi
hjálpa henni við að klára
eiga langt í land
eiga mikið eftir
fara með löndum
sýna varkárni
komast hvorki lönd né strönd
komast ekki neitt
láta <alla fyrirhyggju> lönd og leið
hafa engar áhyggjur ...
leggja land undir fót
halda í ferðalag
sjá ekki í land
sjá ekki að árangur náist
það er langt í land
það er langt þangað til markmiðinu verður náð
<það er best að athuga> hvernig landið liggur
... að athuga stöðu mála
<vera staddur> úti í löndum
vera erlendis
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
land
landið
Þf.
land
landið
Þgf.
landi
landinu
Ef.
lands
landsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
lönd
löndin
Þf.
lönd
löndin
Þgf.
löndum
löndunum
Ef.
landa
landanna