Yrða

lenda

sagnorð
1
þágufall
fljúga niður og ná landi (um flugvél)
flugmaðurinn lenti þyrlunni fimlega
við lendum eftir hálftíma
2
koma niður á (e-ð), koma (e-s staðar) niður
hann datt á svelli og lenti á rassinum
flaskan fór um koll og lenti á gólfinu
3
lenda + á
<þetta> lendir á <mér>
þetta fellur í minn hlut, þetta verður mitt hlutverk
það lenti á honum að ryksuga
skýrslugerðin lendir oftast á ritara skólans
4
lenda + í
lenda í <slysi>
verða fyrir slysi, hljóta slys
bílar lenda stundum í árekstri
á endanum lenti hann í fangelsi
hringdu bara í mig ef þú lendir í vandræðum
skipverjarnir lentu í lífsháska
lenda í ævintýrum
komast í ævintýri
5
þágufall
lenda + saman
<þeim> lendir saman
þau fara í deilur, rifrildi
nágrönnunum hefur lent saman vegna hundsins
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lendi
lenti
2.p.
lendir
lentir
3.p.
lendir
lenti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lendi
lenti
2.p.
lendir
lentir
3.p.
lendi
lenti
Nh.
lenda
Sagnb.
lent
Lh. nt.
lendandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
lend
lentu
lendið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lendirðu
lentirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lendirðu
lentirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lendir
lenti
2.p.
lendir
lenti
3.p.
lendir
lenti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lendi
lenti
2.p.
lendi
lenti
3.p.
lendi
lenti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lentur
lent
lent
Þf.
lentan
lenta
lent
Þgf.
lentum
lentri
lentu
Ef.
lents
lentrar
lents