Yrða

leyna

sagnorðþolfall/þágufall
fela (e-ð), dylja (e-ð)
hann gat ekki leynt áhyggjum sínum
hún leyndi því að hún væri barnshafandi
hann vildi ekki leyna hana sannleikanum lengur
leyna <vonbrigðum sínum> fyrir <honum>
það leynir sér ekki
það er augljóst
það leyndi sér ekki að hún var ánægð með gjöfina
→ sjá: leynast so, leyndur lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • geta ekki leynt gleði sinni
  • geta ekki leynt vonbrigðum sínum
  • leyna á sér
  • leyna engu
  • leyna sannleikanum
  • leyna sinni barnsþykkt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
leyni
leyndi
2.p.
leynir
leyndir
3.p.
leynir
leyndi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
leyni
leyndi
2.p.
leynir
leyndir
3.p.
leyni
leyndi
Nh.
leyna
Sagnb.
leynt
Lh. nt.
leynandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
leyn
leyndu
leynið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
leynirðu
leyndirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
leynirðu
leyndirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
leyndur
leynd
leynt
Þf.
leyndan
leynda
leynt
Þgf.
leyndum
leyndri
leyndu
Ef.
leynds
leyndrar
leynds