liðka
sagnorð
1
þolfall
gera liðugri, liprari, æfa (sig), þjálfa (sig)
hún stendur upp öðru hvoru til að liðka sig
ég þyrfti að liðka mig dálítið í frönsku
hann fer í gönguferðir til að liðka skrokkinn
2
liðka + fyrir
liðka fyrir <viðskiptunum>
gera þau liprari, auðveldari viðfangs
sendiherrar geta stundum liðkað fyrir samningum milli landa
3
liðka + til
liðka til
sýna sveigjanleika
ráðuneytið vill ekki liðka til fyrir innflutningi á vörum
→ sjá: liðkast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
liðka
liðkaði
2.p.
liðkar
liðkaðir
3.p.
liðkar
liðkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
liðkum
liðkuðum
2.p.
liðkið
liðkuðuð
3.p.
liðka
liðkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
liðkast
liðkaðist
2.p.
liðkast
liðkaðist
3.p.
liðkast
liðkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
liðkumst
liðkuðumst
2.p.
liðkist
liðkuðust
3.p.
liðkast
liðkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
liðki
liðkaði
2.p.
liðkir
liðkaðir
3.p.
liðki
liðkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
liðkum
liðkuðum
2.p.
liðkið
liðkuðuð
3.p.
liðki
liðkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
liðkist
liðkaðist
2.p.
liðkist
liðkaðist
3.p.
liðkist
liðkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
liðkumst
liðkuðumst
2.p.
liðkist
liðkuðust
3.p.
liðkist
liðkuðust
Nh.
liðka
Sagnb.
liðkað
Lh. nt.
liðkandi
Nh.
liðkast
Sagnb.
liðkast
Lh. nt.
liðkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
liðka
liðkaðu
liðkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
liðkarðu
liðkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
liðkiði
liðkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
liðkirðu
liðkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
liðkiði
liðkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
liðkastu
liðkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
liðkistu
liðkaðistu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
liðkast
liðkaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
liðkist
liðkaðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
liðkaður
liðkuð
liðkað
Þf.
liðkaðan
liðkaða
liðkað
Þgf.
liðkuðum
liðkaðri
liðkuðu
Ef.
liðkaðs
liðkaðrar
liðkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
liðkaðir
liðkaðar
liðkuð
Þf.
liðkaða
liðkaðar
liðkuð
Þgf.
liðkuðum
liðkuðum
liðkuðum
Ef.
liðkaðra
liðkaðra
liðkaðra