Yrða

liðka

sagnorð
1
þolfall
gera liðugri, liprari, æfa (sig), þjálfa (sig)
hún stendur upp öðru hvoru til að liðka sig
ég þyrfti að liðka mig dálítið í frönsku
hann fer í gönguferðir til að liðka skrokkinn
2
liðka + fyrir
liðka fyrir <viðskiptunum>
gera þau liprari, auðveldari viðfangs
sendiherrar geta stundum liðkað fyrir samningum milli landa
3
liðka + til
liðka til
sýna sveigjanleika
ráðuneytið vill ekki liðka til fyrir innflutningi á vörum
→ sjá: liðkast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
liðka
liðkaði
önnur persóna
liðkar
liðkaðir
þriðja persóna
liðkar
liðkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
liðki
liðkaði
önnur persóna
liðkir
liðkaðir
þriðja persóna
liðki
liðkaði
nafnháttur
liðka
sagnbót
liðkað
lýsingarháttur nútíðar
liðkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
liðka
liðkaðu
liðkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
liðkarðu
liðkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
liðkirðu
liðkaðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
liðkast
liðkaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
liðkist
liðkaðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
liðkaður
liðkuð
liðkað
þolfall
liðkaðan
liðkaða
liðkað
þágufall
liðkuðum
liðkaðri
liðkuðu
eignarfall
liðkaðs
liðkaðrar
liðkaðs