lurkur
nafnorðkarlkyn
(óheflaður) viðarbútur eða grein, t.d. sem barefli eða eldiviður
vera lurkum laminn
vera þreyttur, stirður og sár (af e-u erfiði)
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
lurkur
lurkurinn
Þf.
lurk
lurkinn
Þgf.
lurklurki
lurknumlurkinum
Ef.
lurks
lurksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
lurkar
lurkarnir
Þf.
lurka
lurkana
Þgf.
lurkum
lurkunum
Ef.
lurka
lurkanna