Yrða

lykta2

sagnorð
1
þefa (af e-u)
lykta af <blóminu>
hann tók bókina og lyktaði af henni
2
hafa ákveðna lykt, gefa frá sér þef
þessi ostur er farinn að lykta
lykta af <tóbaki>
hún lyktar af ilmvatni
veitingasalurinn lyktaði af frönskum kartöflum
→ sjá: lyktandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lykta
lyktaði
önnur persóna
lyktar
lyktaðir
þriðja persóna
lyktar
lyktaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lykti
lyktaði
önnur persóna
lyktir
lyktaðir
þriðja persóna
lykti
lyktaði
nafnháttur
lykta
sagnbót
lyktað
lýsingarháttur nútíðar
lyktandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
lykta
lyktaðu
lyktið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lyktarðu
lyktaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lyktirðu
lyktaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lyktar
lyktaði
önnur persóna
lyktar
lyktaði
þriðja persóna
lyktar
lyktaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lykti
lyktaði
önnur persóna
lykti
lyktaði
þriðja persóna
lykti
lyktaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lyktaður
lyktuð
lyktað
þolfall
lyktaðan
lyktaða
lyktað
þágufall
lyktuðum
lyktaðri
lyktuðu
eignarfall
lyktaðs
lyktaðrar
lyktaðs