Yrða

lykta2

sagnorð
1
þefa (af e-u)
lykta af <blóminu>
hann tók bókina og lyktaði af henni
2
hafa ákveðna lykt, gefa frá sér þef
þessi ostur er farinn að lykta
lykta af <tóbaki>
hún lyktar af ilmvatni
veitingasalurinn lyktaði af frönskum kartöflum
→ sjá: lyktandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lykta
lyktaði
2.p.
lyktar
lyktaðir
3.p.
lyktar
lyktaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lykti
lyktaði
2.p.
lyktir
lyktaðir
3.p.
lykti
lyktaði
Nh.
lykta
Sagnb.
lyktað
Lh. nt.
lyktandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
lykta
lyktaðu
lyktið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lyktarðu
lyktaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lyktirðu
lyktaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lyktar
lyktaði
2.p.
lyktar
lyktaði
3.p.
lyktar
lyktaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lykti
lyktaði
2.p.
lykti
lyktaði
3.p.
lykti
lyktaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lyktaður
lyktuð
lyktað
Þf.
lyktaðan
lyktaða
lyktað
Þgf.
lyktuðum
lyktaðri
lyktuðu
Ef.
lyktaðs
lyktaðrar
lyktaðs