Yrða

málkunnugur

lýsingarorðmál-kunnugur
nokkuð kunnugur, sem þekkir einhvern dálítið
þau eru nýflutt í hverfið og orðin málkunnug nágrönnunum
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
málkunnugur
málkunnug
málkunnugt
Þf.
málkunnugan
málkunnuga
málkunnugt
Þgf.
málkunnugum
málkunnugri
málkunnugu
Ef.
málkunnugs
málkunnugrar
málkunnugs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
málkunnugri
málkunnugri
málkunnugra
Þf.
málkunnugri
málkunnugri
málkunnugra
Þgf.
málkunnugri
málkunnugri
málkunnugra
Ef.
málkunnugri
málkunnugri
málkunnugra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
málkunnugastur
málkunnugust
málkunnugast
Þf.
málkunnugastan
málkunnugasta
málkunnugast
Þgf.
málkunnugustum
málkunnugastri
málkunnugustu
Ef.
málkunnugasts
málkunnugastrar
málkunnugasts