mór
nafnorðkarlkyn
1
þýft, þurrt landsvæði með sérstökum gróðri, mólendi
2
jarðlag undir grassverði myndað úr jurtaleifum á votlendi, notað til eldsneytis
taka upp mó
malda í móinn
mótmæla nokkuð
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mór
mórinn
Þf.
mó
móinn
Þgf.
mó
mónum
Ef.
mós
mósins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
móar
móarnir
Þf.
móa
móana
Þgf.
móum
móunum
Ef.
móa
móanna