mögnun
nafnorðkvenkyn
1
það að vekja upp (magna) draug
mögnun draugsins hafði slæmar afleiðingar
2
líffræði
uppsöfnun óæskilegra efna í fæðukeðjunni
Orðasvið
mögnun / stigmögnun
- stigmögnun
- , stígandi
- , stórstígur
- , stöðugt
- , ört
- , hraðfara
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mögnun
mögnunin
Þf.
mögnun
mögnunina
Þgf.
mögnun
mögnuninni
Ef.
mögnunar
mögnunarinnar