Yrða

mötunautur

nafnorðkarlkynmötu-nautur
sá eða sú sem borðar á sama stað og einhver annar, sá eða sú sem í fæði með öðrum, t.d. í mötuneyti
Orðasvið
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mötunautur
mötunauturinn
Þf.
mötunaut
mötunautinn
Þgf.
mötunaut
mötunautnum
Ef.
mötunautarmötunauts
mötunautarinsmötunautsins