Yrða

múgi

nafnorðkarlkyn
ræma af slegnu heyi sem myndast milli tveggja skára; garður af heyi sem rakað hefur verið upp
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
múgi
múginn
Þf.
múga
múgann
Þgf.
múga
múganum
Ef.
múga
múgans