manía
nafnorðkvenkyn
ör hegðun þar sem einstaklingur er hátt uppi, eirðarlaus og æstur, geðhæð, oflæti
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
manía
manían
Þf.
maníu
maníuna
Þgf.
maníu
maníunni
Ef.
maníu
maníunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
maníur
maníurnar
Þf.
maníur
maníurnar
Þgf.
maníum
maníunum
Ef.
manía
maníanna