Yrða

mennta

sagnorðþolfall
veita menntun, láta stunda nám
hlutverk skólans er að mennta nýja kennara
mennta <sig>
margir fara til Þýskalands til að mennta sig
→ sjá: menntast so, menntaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mennta
menntaði
2.p.
menntar
menntaðir
3.p.
menntar
menntaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mennti
menntaði
2.p.
menntir
menntaðir
3.p.
mennti
menntaði
Nh.
mennta
Sagnb.
menntað
Lh. nt.
menntandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
mennta
menntaðu
menntið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
menntarðu
menntaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
menntirðu
menntaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
menntaður
menntuð
menntað
Þf.
menntaðan
menntaða
menntað
Þgf.
menntuðum
menntaðri
menntuðu
Ef.
menntaðs
menntaðrar
menntaðs