Yrða

moka

sagnorð
1
þolfall/þágufall
færa (e-ð) til með skóflu
ég mokaði snjóinn af tröppunum
hann mokar moldinni í hrúgu
2
þolfall
hreinsa (e-ð) með skóflu
hann mokaði gangstíginn
þær mokuðu út úr hesthúsinu
moka flórinn
moka mykju af gólfi gripahúss
Orðasvið og orðasambönd
mokstur
Orðasambönd
  • hann mokar niður snjó
  • moka í botnlausa hít
  • moka í botnlausa tunnu
  • moka í dyngju
  • snjónum mokar niður
  • það mokar niður snjó
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
moka
mokaði
2.p.
mokar
mokaðir
3.p.
mokar
mokaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
moki
mokaði
2.p.
mokir
mokaðir
3.p.
moki
mokaði
Nh.
moka
Sagnb.
mokað
Lh. nt.
mokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
moka
mokaðu
mokið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mokarðu
mokaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mokirðu
mokaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mokar
mokaði
2.p.
mokar
mokaði
3.p.
mokar
mokaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
moki
mokaði
2.p.
moki
mokaði
3.p.
moki
mokaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
mokar
mokaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
moki
mokaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mokaður
mokuð
mokað
Þf.
mokaðan
mokaða
mokað
Þgf.
mokuðum
mokaðri
mokuðu
Ef.
mokaðs
mokaðrar
mokaðs