Yrða

moka

sagnorð
1
þolfall/þágufall
færa (e-ð) til með skóflu
ég mokaði snjóinn af tröppunum
hann mokar moldinni í hrúgu
2
þolfall
hreinsa (e-ð) með skóflu
hann mokaði gangstíginn
þær mokuðu út úr hesthúsinu
moka flórinn
moka mykju af gólfi gripahúss
Orðasvið og orðasambönd
mokstur
Orðasambönd
  • hann mokar niður snjó
  • moka í botnlausa hít
  • moka í botnlausa tunnu
  • moka í dyngju
  • snjónum mokar niður
  • það mokar niður snjó
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
moka
mokaði
önnur persóna
mokar
mokaðir
þriðja persóna
mokar
mokaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
moki
mokaði
önnur persóna
mokir
mokaðir
þriðja persóna
moki
mokaði
nafnháttur
moka
sagnbót
mokað
lýsingarháttur nútíðar
mokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
moka
mokaðu
mokið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mokarðu
mokaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mokirðu
mokaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mokar
mokaði
önnur persóna
mokar
mokaði
þriðja persóna
mokar
mokaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
moki
mokaði
önnur persóna
moki
mokaði
þriðja persóna
moki
mokaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
mokar
mokaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
moki
mokaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
mokaður
mokuð
mokað
þolfall
mokaðan
mokaða
mokað
þágufall
mokuðum
mokaðri
mokuðu
eignarfall
mokaðs
mokaðrar
mokaðs