Yrða

neyða

sagnorð
1
þolfall
beita (e-n) þvingun, harðræði (til að fá e-ð fram)
þjófurinn neyddi hann til að opna peningaskápinn
ræningjarnir neyddu flugstjórann til að lenda
hún neyðir hann til að fara í læknisskoðun árlega
2
þolfall/þágufall
pína (e-u) upp á eða ofan í (e-n/sig)
hún varð að neyða matnum ofan í sig
→ sjá: neyðast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
neyði
neyddi
2.p.
neyðir
neyddir
3.p.
neyðir
neyddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
neyði
neyddi
2.p.
neyðir
neyddir
3.p.
neyði
neyddi
Nh.
neyða
Sagnb.
neytt
Lh. nt.
neyðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
neyð
neyddu
neyðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
neyðirðu
neyddirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
neyðirðu
neyddirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
neyddur
neydd
neytt
Þf.
neyddan
neydda
neytt
Þgf.
neyddum
neyddri
neyddu
Ef.
neydds
neyddrar
neydds