Yrða

neyða

sagnorð
1
þolfall
beita (e-n) þvingun, harðræði (til að fá e-ð fram)
þjófurinn neyddi hann til að opna peningaskápinn
ræningjarnir neyddu flugstjórann til að lenda
hún neyðir hann til að fara í læknisskoðun árlega
2
þolfall/þágufall
pína (e-u) upp á eða ofan í (e-n/sig)
hún varð að neyða matnum ofan í sig
→ sjá: neyðast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
neyði
neyddi
önnur persóna
neyðir
neyddir
þriðja persóna
neyðir
neyddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
neyði
neyddi
önnur persóna
neyðir
neyddir
þriðja persóna
neyði
neyddi
nafnháttur
neyða
sagnbót
neytt
lýsingarháttur nútíðar
neyðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
neyð
neyddu
neyðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
neyðirðu
neyddirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
neyðirðu
neyddirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
neyddur
neydd
neytt
þolfall
neyddan
neydda
neytt
þágufall
neyddum
neyddri
neyddu
eignarfall
neydds
neyddrar
neydds