ofraun
nafnorðkvenkynof-raun
<honum> er <þetta> ofraun
þetta er honum um megn, hann veldur þessu ekki
mér var ofraun að ýta bílnum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ofraun
ofraunin
Þf.
ofraun
ofraunina
Þgf.
ofraun
ofrauninni
Ef.
ofraunar
ofraunarinnar