Yrða

ofsækja

sagnorð of-sækja þolfall
vera með ofsóknir (á hendur e-m), plaga (e-n), gefa (e-m) ekki frið
draugurinn var sagður ofsækja bóndann á bænum
galdranornir voru ofsóttar fyrr á tímum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofsæki
ofsótti
önnur persóna
ofsækir
ofsóttir
þriðja persóna
ofsækir
ofsótti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofsæki
ofsækti
önnur persóna
ofsækir
ofsæktir
þriðja persóna
ofsæki
ofsækti
nafnháttur
ofsækja
sagnbót
ofsótt
lýsingarháttur nútíðar
ofsækjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ofsæk
ofsæktu
ofsækið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofsækirðu
ofsóttirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofsækirðu
ofsæktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ofsóttur
ofsótt
ofsótt
þolfall
ofsóttan
ofsótta
ofsótt
þágufall
ofsóttum
ofsóttri
ofsóttu
eignarfall
ofsótts
ofsóttrar
ofsótts