ofsækja
sagnorðof-sækjaþolfall
vera með ofsóknir (á hendur e-m), plaga (e-n), gefa (e-m) ekki frið
draugurinn var sagður ofsækja bóndann á bænum
galdranornir voru ofsóttar fyrr á tímum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofsæki
ofsótti
2.p.
ofsækir
ofsóttir
3.p.
ofsækir
ofsótti
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofsækjum
ofsóttum
2.p.
ofsækið
ofsóttuð
3.p.
ofsækja
ofsóttu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofsæki
ofsækti
2.p.
ofsækir
ofsæktir
3.p.
ofsæki
ofsækti
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofsækjum
ofsæktum
2.p.
ofsækið
ofsæktuð
3.p.
ofsæki
ofsæktu
Nh.
ofsækja
Sagnb.
ofsótt
Lh. nt.
ofsækjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ofsæk
ofsæktu
ofsækið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofsækirðu
ofsóttirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofsækiði
ofsóttuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofsækirðu
ofsæktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofsækiði
ofsæktuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ofsóttur
ofsótt
ofsótt
Þf.
ofsóttan
ofsótta
ofsótt
Þgf.
ofsóttum
ofsóttri
ofsóttu
Ef.
ofsótts
ofsóttrar
ofsótts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ofsóttir
ofsóttar
ofsótt
Þf.
ofsótta
ofsóttar
ofsótt
Þgf.
ofsóttum
ofsóttum
ofsóttum
Ef.
ofsóttra
ofsóttra
ofsóttra